Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra.  
Je kunt ook een rechtstreektse donatie doen. Zie hier.
|
Met een heilige mis, een borrel brandewijn met kandijsuiker en een nieuwe gildezuster vierde Gilde St. Hubertus uit Loon op Zand zaterdag 24 oktober zijn 184e Statiedag. In clubgebouw St. Hubertushof aan de Klokkenlaan werd Yentl Groenendaal (19) geïnstalleerd als volwaardig lid. Daarna werden de beste schutters van het jaar gehuldigd en sloot het gilde de dag gezellig af.
Mis, brandewijn en worstenbrood
Buiten scheen een laag herfstzonnetje op het groene clubgebouw met het bordje St. Hubertushof L.O.Z. ervoor. Binnen begon de dag om 11.00 uur met de heilige mis, voorgegaan door gildeheer Peter Luijckx. De gildebroeders en -zusters die de afgelopen 25 jaar zijn overleden, werden daarin herdacht.
Na de mis volgde de traditionele borrel brandewijn met kandijsuiker. De inwendige mens werd niet vergeten: met worstenbrood en krentenbollen op tafel kon het programma verder. Op een tafel stonden de groen-gele trommen van de tamboers klaar, met het gouden hertenhoofd van Sint Hubertus erop. Daarachter hing het vaandel aan de muur.
Wat is een Statiedag?
Hoofdman Frank Gooijers legt het uit. “Een Statiedag is het afsluiten van het jaar en het nieuwe jaar beginnen.” Het is ook de dag waarop de leden hun trouw aan kerk en bestuur opnieuw uitspreken. Eens in de drie jaar wordt op de Statiedag een nieuwe koning geschoten. Dit jaar niet, dus bleef Jos van der Velden koning, samen met zijn koningin.
Frank is sinds 2024 hoofdman. Na een jaar proefdraaien stemden de leden over hem. Hij woont in Gilze en kwam samen met Jos naar Loon op Zand, toen de schietvereniging in Gilze steeds kleiner werd en geen wedstrijden meer schoot. “Hier gingen ze dus wel wedstrijden schieten.” Het gilde telt leden uit Waspik, Gilze en Waalwijk, maar de meesten komen uit Loon op Zand zelf.
Yentl, trouw in weer en wind
Hoogtepunt van de dag was de installatie van Yentl Groenendaal. Ze was ruim een jaar aspirant-lid en de gildebroeders en -zusters stemden ermee in dat ze volwaardig lid mocht worden. Voor alle aanwezigen legde ze bij hoofdman Frank Gooijers de beloften af om de tradities van het gilde te volgen. Daarna kreeg ze de groene sjerp van het gilde omgehangen.
Frank vertelde waarom zij die plek verdient. Hij haalde een optreden aan waarbij het regende en hard waaide, en er geen vendelier was. “Daar stond Yentl. In de regen met het vendeltje, en het werd steeds zwaarder en natter. Maar ze ging gewoon door.”
Yentl is ook lid van Sint Ambrosius, waar haar vader hoofdvaandrager is. Bij St. Hubertus gaat ze het gilde begeleiden met het vaandel, samen met de andere vendeliers en tamboers. “Ik vind het vendelen gewoon heel erg leuk,” zegt ze. “En gildedagen zijn altijd heel gezellig. Met de tent, de muziek, gezellige mensen.”
Gildekring Maasland raadt de gilden aan om ieder jaar minstens één nieuwe broeder of zuster op te nemen. Dat is St. Hubertus dit jaar dus gelukt.
Prijzen voor de beste schutters
Daarna werden de prijzen uitgereikt van de onderlinge schietwedstrijden van het afgelopen jaar. Bij opgelegd schieten werd Rob Bonninga eerste, gevolgd door Angélique Bonninga en Jos van der Velden. Bij vrijehand schieten ging de eerste prijs naar Jos van der Velden. Rob Bonninga werd tweede en Angélique Bonninga derde.
Elke winnaar moest even naar de fotograaf kijken. Een groepsfoto zat er dit jaar niet in: de weersverwachting liet dat niet toe en een aantal leden was er niet bij. Wel legde Loonsfotowerk de koning en koningin, de hoofdman en de installatie van Yentl vast. Voor volgend jaar kijkt het gilde naar een andere puntentelling. Daarover gaan de leden nog samen om tafel.
Bijna 91 en nog altijd present
Aan tafel zit Johan Bruurmijn, door iedereen Jo genoemd. Hij is eredeken van het gilde en lid sinds 1967. Over een maand wordt hij 91. Zo’n 45 jaar zat hij in het bestuur. “Boven mijn knieën ben ik nog hartstikke goed,” zegt hij lachend. “Maar mijn knieën doen het niet meer.” Het borreltje smaakt nog prima.
Jo was ook drie jaar koning en schoot in zijn tijd talloze prijzen. Zoveel bekers, dat hij ze op een gegeven moment heeft weggegeven. Vroeger werd er vaak om vlees geschoten. “Ik schoot zoveel vlees bij elkaar, dat we nooit meer vlees hoefden te kopen. De diepvries zat vol.”
Hij ziet dat er veel veranderd is. “Er is heel veel veranderd in de mentaliteit van de mensen. Vroeger, als je bij het gilde was, dan was je ook altijd present.” Toen telde het gilde 80 leden en was er zelfs een wachtlijst. Nu hebben mensen veel meer andere dingen te doen. Toch is Jo positief over het nieuwe bestuur. “Die doen het hartstikke goed.”
Vrouwen meer dan welkom
Dat er bij St. Hubertus gildezusters zijn, is niet overal vanzelfsprekend. Angélique Bonninga weet daar alles van. Ze komt uit Waspik en kwam via een omweg in Loon op Zand terecht. In Waalwijk waren haar man en oudste zoon lid van het gilde, maar daar mochten geen vrouwen bij. Haar dochter mocht wel oefenen met vendelen, maar niet mee als het gilde naar buiten trad. “Dat vonden we niet eerlijk. En ik mocht daar ook niet meeschieten.”
In Loon op Zand vonden ze een warm welkom. “Bepaalde tradities vind ik wel dat je erin moet houden. Maar het hoeft niet per se een man te zijn die lid is van een gilde.”
Angélique is lid van St. Hubertus en van het gilde aan de overkant, Sint Ambrosius, waar ze in het bestuur zit. Voor St. Hubertus zit ze in het bestuur van Kring Maasland. Met haar man heeft ze een afspraak gemaakt: hij is vooral aanwezig bij Hubertus, zij bij Ambrosius. Zo’n vier leden zijn bij beide Loonse gilden aangesloten, vooral vendeliers en tamboers.
Zorgen om de aanwas
Ondanks de feestelijke dag is er ook zorg om de toekomst. “Ik hoop dat er over twintig jaar nog een Hubertusgilde is,” zegt Frank. “Maar de aanwas wordt steeds minder, en de jeugd wordt steeds moeilijker om erbij te betrekken.” Kring Maasland, waar 45 gilden onder vallen, werkt aan manieren om meer mensen naar de gilden te trekken. Daarvoor zullen sommige traditionele dingen een beetje losgelaten moeten worden.
Ook Yentl hoopt op meer jonge leden. “Anders is het gewoon heel erg jammer als een gilde daardoor moet verdwijnen. Dat zou heel zonde zijn.”
Muziekbingo en Hubertusbroodjes
Als klap op de vuurpijl volgde een muziekbingo. De gildebroeders en -zusters hoorden steeds een kort fragment van een plaatje en moesten invullen wie het zong. Daarna werd de tafel gedekt voor een hapjesbuffet, waarna iedereen voldaan naar huis ging.
Het volgende traditionele moment staat alweer gepland. Op zaterdag 31 oktober verkoopt het gilde Hubertusbroodjes bij De Venloene en op het Oranjeplein. Om 9.00 uur worden ze gezegend door de pastoor. Vorig jaar viel de regen met bakken uit de lucht, dus het gilde hoopt op beter weer. Vaak zijn de broodjes binnen twee uur uitverkocht.
Mensen die het gilde een warm hart toedragen, zijn welkom op de clubavond op woensdagavond of op zondagochtend. Het gilde heeft voor volgend jaar al een paar nieuwe broeders en zusters op het oog, die de schietsport op de wip en op de baan komen versterken.
Datum
De foto’s zijn gemaakt op 24 oktober 2026.
