Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra.  |
Waar onder de beuken bij Het Witte Kasteel in Loon op Zand altijd gewoon gras groeide, zit sinds deze week een belofte in de grond. Vrijwilligers plantten er 2000 stinzenbollen en zaaiden zaad in, zodat het landgoed in het voorjaar langer en uitbundiger bloeit. Piet Broos, de drijvende kracht achter het project, ziet het al voor zich: “Het idee is dat het hier een bloemenpracht wordt.”
Meer soorten, langer bloeien
Stinzenplanten horen van oudsher bij kastelen en landgoederen. Ze werden er eeuwen geleden aangeplant en verwilderen langzaam, jaar na jaar. Bij Het Witte Kasteel staan er al heel wat, maar volgens Piet zijn het er te weinig verschillende. “We hebben veel stinzenplanten, maar maar een paar soorten. We willen meer diversiteit, en de bloeiperiode wat oprekken. Nu zijn binnen twee maanden alle bloemen al uitgebloeid.”
Met de nieuwe aanplant komt daar verandering in. De 2000 bollen worden over het hele terrein verdeeld, van het grasveld aan de gracht tot de bosrand langs het hek.
Een plan op papier
Er wordt niet zomaar wat in de grond gestopt. Twee deskundigen, Jan van Riel en Marga Boutkan, bepaalden welke soorten er nodig zijn, hoeveel van elk en waar ze moeten komen. Hun schema, een plattegrond van het landgoed vol blauwe lijnen en stippen, gaat op de dag zelf van hand tot hand.
Daarom hield Piet het aantal helpers bewust klein, al meldden zich genoeg mensen. “Je moet weten wat waar komt te staan, hoe diep en hoe ver uit elkaar. Het moet onder begeleiding gebeuren.” Op hun knieën in het beukenblad, met plantschepjes en papieren zakken bollen, werken de vrijwilligers het plan stukje voor stukje af.
Een kop koffie na een rondleiding
De bollen kwamen er dankzij een oude bekende. Piet kent Piet de Jong al jaren uit het onderwijs: met zijn klas trok hij via De Jong regelmatig de Biesbosch in. Na een rondleiding dronken de twee samen koffie, en daar vertelde De Jong dat het natuurplatform in de Langstraat waarvan hij voorzitter is wel geld had, maar geen projecten. Dat probleem was snel opgelost. Dezelfde Piet de Jong geeft binnenkort trouwens een lezing over de Loonse en Drunense Duinen.
Vingertje omhoog
Piet hoopt vooral dat de bloemen straks blijven staan. Het grootste deel ligt binnen het terrein, maar dit stukje is redelijk toegankelijk. Dat er weleens geplukt wordt, weet hij uit ervaring. Tijdens carnaval stonden de praalwagens bij het kasteel opgesteld, net toen de sneeuwklokjes bloeiden. “Er waren carnavalsvierders al aan het plukken. Toen ben ik tussen de bloemen gaan staan, met mijn vingertje omhoog: afblijven.” Het werkte. “Ze luisterden keurig netjes.”
Ondertussen in de kasteeltuin
Terwijl de bollen de grond in gingen, was het verderop in de kasteeltuin gewoon een werkdag als alle andere. Daar zorgt elke week een vaste ploeg vrijwilligers voor het onderhoud. Met riek en kruiwagen werden bedden leeggehaald en omgespit, tussen de prei en de boerenkool door. Bij de armillaire bol midden in het rozenperk knipte een vrijwilliger de uitgebloeide rozen weg, terwijl de herfstzon laag door de bomen scheen.
Geduld en vertrouwen
Of het volgend voorjaar al een zee van bloemen wordt? “Een beetje vertrouwen moet je er wel in hebben,” zegt Piet. De bollen komen meteen op, maar staan bewust ruim uit elkaar. Stinzenplanten vermeerderen zich vanzelf, en daarmee wordt het landgoed elk jaar een stukje mooier.
Datum
De foto’s zijn gemaakt op 15 oktober 2026.
