Gezegende huibkes gaan vlot van de hand in Loon op Zand

Klokslag negen uur luiden zaterdagochtend 31 oktober de klokken van de Sint-Jans Onthoofdingkerk in Loon op Zand. Op het kerkplein staan de gildebroeders en gildezusters van het Sint-Hubertusgilde in hun groene uniformen klaar, naast kratten vol Hubertusbroodjes. Ook een groepje parochianen is vroeg op pad gegaan. “Het is een mooie droge morgen,” opent pastoor Peter Luijckx.

Voor mens en dier

Het zegenen van de broodjes, in de volksmond huibkes, is een eeuwenoud gebruik. Sint-Hubertus is de patroonheilige van de jagers en van het gilde. Volgens de overlevering beschermt het gezegende brood tegen ziekte, vroeger vooral tegen hondsdolheid. Daarom kregen ook alle dieren in en rond het huis of de boerderij een heel klein stukje te eten.

Voor pastoor Luijckx is het al de 24ste keer. “Het is heel mooi om die traditie levend te houden.” Het gaat hem niet alleen om de broodjes, maar ook om de bakker te eren en de saamhorigheid te bevorderen. In zijn gebed vraagt hij dat de huibkes “niet alleen ons lichaam voeden, maar ook een teken zijn van geloof, hoop, saamhorigheid en onderlinge verbondenheid.” Een speciaal dankwoord is er voor de bakker. “Die was op tijd klaar.”

Ook de pastoor krijgt een zakje mee. “Dat ze mogen smaken en u mogen beschermen.”

Op tijd zijn loont

Daarna zwermt het gilde uit over het dorp. Bij De Kiosk, in De Venloene en bij de PLUS staan de manden klaar, vier broodjes in een zakje voor 2,50 euro. Bij de supermarkt rammelen de winkelwagentjes af en aan, terwijl de zakjes gretig over tafel gaan. “Het loopt echt goed,” zegt Piet Havermans. “De mensen moeten wel op tijd komen om nog broodjes te hebben.”

De echte Hubertusdag is dinsdag 3 november, na Allerheiligen en Allerzielen. Doordeweeks moeten de meeste mensen werken, dus verkoopt het gilde op zaterdag.

Hart voor de club

Piet is 25 jaar lid en voor veel Loonenaren het gezicht van het gilde. Voor hoofdman wordt hij weleens aangezien, maar dat is hij nooit geweest. “Omdat ik er altijd was en me overal een beetje mee bemoeide.” Zijn motto is simpel. “Je hebt hart voor iets of je hebt het niet.” Het speldje voor 25 jaar lidmaatschap verwacht hij volgend jaar, als het bestuur hem gunstig gezind is, zegt hij met een knipoog.

Lid werd hij min of meer bij toeval. Na een koningsschieten vroeg het gilde hem om oudere gildebroeders die slecht ter been waren met paard en wagen naar de kerk te brengen. Hij bleef hangen.

Hoop op de jeugd

Het gilde, opgericht in 1842, verkoopt sinds 1989 weer Hubertusbroodjes. Ooit waren het er 10.000, toen dertig leden langs alle huizen gingen. Nu zijn het er 2000. De leden zijn ouder geworden, maar vorige week kwam er een nieuw lid van 19 jaar bij. Piet hoopt dat de jeugd de traditie voortzet. “Ik vind het altijd mooi als er ergens een traditie is. Dan ga ik er altijd naartoe.” Steun is welkom. “Ze zijn allemaal hartelijk welkom.”

Datum

De foto’s zijn gemaakt op 31 oktober 2026.