Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra.  
Je kunt ook een rechtstreektse donatie doen. Zie hier.
|
Na de vrolijke start onder de feestelijke taartboog en de natte tweede dag kreeg Jeugdvakantiewerk Loon op Zand op woensdag 18 augustus precies wat iedereen kon gebruiken: een dag waarop het na de start grotendeels droog bleef. Bij VV Uno Animo, op de Kasteelweide en bij de padelbanen was er volop ruimte voor spel, ontmoeting en dat typische JVW-gevoel dat het dorp elk jaar weer bij elkaar brengt.
Een ochtend vol tassen, taart en verwachting
Woensdagochtend begon met groep Groen: kinderen bepakt met slaapzakken, kussens, matjes en tassen. De overnachting kwam eraan. Onder slingers en ballonnen werden plannen uitgelegd, groepjes verdeeld en spullen naar binnen gedragen. Buiten stond de kleurrijke verjaardagstaartpoort met “JVW 2026” opnieuw als vrolijk baken. Binnen klonk toneel, gezang en gelach; in de keuken stonden fruit en ranja klaar. Feest is hier niet alleen versiering, maar organisatie, aandacht en handen uit de mouwen.
Droog genoeg om er vol in te gaan
In de ochtend werd nog voorzichtig vooruitgekeken. De velden waren nat, de lucht bleef grijs en bij de instructie voor de hulpouders klonk de praktische toon die bij JVW hoort. “Kinderen zijn boer aan het worden. Het is nat, het is koud. Ze hebben niet altijd meer zin,” werd eerlijk gezegd. Maar de buien hielden zich na de start opvallend koest. En dus kon de dag opgewekt van start.
Op de Kasteelweide renden kinderen door spelvakken, gooiden ballen over en klauterden over springkussens en hindernisbanen. Het gras mocht dan niet overal droog zijn, de stemming was dat wel. Met de kerktoren als decor was de Kasteelweide volop in beweging. Bij de padelclub sloegen de oudste kinderen fanatiek hun ballen, terwijl langs de baan begeleiders met koffie en ranja klaarstonden.
Op de Kasteelweide renden kinderen door spelvakken, gooiden ballen over en klauterden over springkussens en hindernisbanen. Het gras mocht dan niet overal droog zijn, de stemming was dat wel. Met de kerktoren als decor was de Kasteelweide volop in beweging. Bij de padelclub sloegen de oudste kinderen fanatiek hun ballen, terwijl langs de baan begeleiders met koffie en ranja klaarstonden.
Janneke kreeg JVW met de paplepel mee
Midden in die bedrijvigheid zit Janneke van Breugel. Dit jaar is ze 25 jaar vrijwilliger, maar eigenlijk loopt haar JVW-verhaal nog veel verder terug. “Mijn ouders waren vroeger ook altijd al vrijwilliger. En ik ben in mei geboren en in augustus lag ik in de kinderwagen al bij Jeugdvakantiewerk.” Geen wonder dat ze zelf zegt: “Geen jaar overgeslagen. Dus ik ben 36, dus het is mijn 37e jaar in Jeugdvakantiewerk.”
Daarmee staat Janneke symbool voor wat kindervakantiewerk in een dorp kan zijn. Iets dat je als kind beleeft, als jongere mee gaat dragen en later doorgeeft. Ze maakt mee het dagprogramma, begeleidt vrijwilligers van groep Groen en zoekt telkens nieuwe activiteiten. “Ik vind het altijd echt een feest om heel de week hier aanwezig te mogen zijn,” zegt ze. Dat het thema dit jaar feest is, draait volgens haar niet om haar jubileum. “Nee, zo’n feest zal het wel niet zijn.” Maar wie haar hoort praten, weet beter: juist dit soort stille krachten maken het feest mogelijk.
Slapen bij Uno: spannend en onvergetelijk
Voor de kinderen van Groen wachtte ’s avonds de overnachting in de kantine van Uno Animo. “Dus dat is ook wel uniek,” zei Janneke. Ouders kwamen met volle tassen aan en deden alsof ze alles ontspannen vonden. Eén moeder gaf eerlijk toe dat het “eigenlijk ook een beetje spannend” was, al lonkte thuis ondertussen een avondje uit eten en bioscoop. Een andere moeder keek vooruit naar morgenmiddag: waarschijnlijk “uitgeteld op de bank en vroeg naar bed”.
De kinderen zelf hadden minder twijfel. “Ik heb er heel veel zin in,” klonk het. En op de vraag of het vooral keten en weinig slapen zou worden, kwam het droge antwoord: “Ja, dat klopt ja.” Precies daar zit de charme van deze derde dag: tussen slaapzak en sportveld, tussen padelbal en fruitplateau, groeit een herinnering waar kinderen later nog over praten. Misschien staan zij dan zelf wel klaar bij de poort, met een hesje aan en een glimlach erbij.
Datum
De foto’s zijn gemaakt op 18 augustus 2026.
