Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra.  |
Zaterdagmiddag 9 mei 2026 was het raak aan de Klokkenlaan: lintje, scharen, zonnetje erbij en vooral veel zin om te biljarten. Vier clubjes uit het dorp zijn samengesmolten tot LBC26 en hebben nu eindelijk een vaste stek met drie tafels. Voorzitter Theodor van Leeuwen straalde: “Je ziet hier een trotse voorzitter staan, van een flinke groep trotse biljarters.”
Een opening met gasten, grappen en een botte schaar
Van de bond tot de leverancier: iedereen kwam even kijken hoe Loon op Zand een nieuwe biljartclub uit de grond stampt. Theodor heette de speciale gasten welkom, van bondsman Ad van Mol tot Eureka-directeur Harry Matthijssen. De burgemeester moest helaas afhaken (“Hij is ziek”), maar de toon was gezet: dit was geen stijve bedoening, eerder een gezellige clubmiddag met een officieel randje.
Het mooiste verhaal ging rond als een goeie anekdote aan de bar: de club vond de locatie door… gewoon te bellen. “Daar staat een telefoonnummer op het raam, een 06-nummer. Daar heb ik gewoon gebeld,” vertelde Theodor. Tien minuten later stond eigenaar Kees Vermeer erbij, en halverwege de trap was het al duidelijk: dit ging ’m worden.
Waarom een nieuwe club? Omdat het tijd werd
Volgens de voorzitter was de behoefte glashelder: de bestaande clubs hadden te maken met minder leden, te weinig speelmogelijkheden en vooral gedoe met locaties. “De vier clubs stond het water letterlijk aan de lippen,” zei hij. Door samen verder te gaan, ontstond één club met toekomst: LBC26 (Loonse Biljart Combinatie, met het oprichtingsjaar er meteen achteraan).
Meer dan een potje: ontmoeting, senioren en jeugd
LBC26 wil nadrukkelijk meer zijn dan alleen ‘ballen maken’. De club mikt op gezelligheid voor wie overdag tijd heeft, én op nieuwe aanwas. Ad van Mol (district Kempenland, Bondsraad KNBB) zei het heel direct: “Kom uit die vereenzaming.” En dat kan hier makkelijk, omdat leden straks met een sleutel gewoon binnen kunnen lopen. Theodor wil die lijn doorzetten met speciale middagen voor mensen die anders weinig de deur uitkomen: gratis koffie, een praatje, en desnoods wat les om op gang te komen.
Volgens Van Mol is het oprichten van zo’n plek tegenwoordig juist bijzonder, omdat het omgekeerde vaker gebeurt. “Het is geen lopende band,” zei hij, “wat wel een beetje lopende band wordt, is dat locaties dichtgaan.” Cafés verdwijnen of worden eetcafés, en dan is er simpelweg geen ruimte meer voor een biljart. Daarom is de bond blij met clubs die samen een eigen honk bouwen met meerdere tafels.
Ledengroei? Die gaat hard
De club begon met zo’n 50 leden en zat bij de opening al rond de 64, met zelfs nog een wachtlijst. Het helpt dat de drempel laag is. Nieuw lid Jan van Gompel junior verwoordde het zo: “Het feit dat je in en uit kunt lopen op het moment dat jou het beste uitkomt. En weinig verplichtingen.” En Jan van Wel (77) was net zo enthousiast over de ‘sleutelformule’: “Ik kan hier te allen tijde binnenlopen en een praatje maken of je gaat aan het biljarten. Mooier kun je het niet krijgen.”
De kampioen kwam meespelen: drie tafels tegelijk
Alsof de opening nog niet feestelijk genoeg was, kwam nationaal kampioen driebanden Jean van Erp langs voor een simultaan. Hij begon al jong: “Mijn ouders hadden vroeger een café en zo ben ik op zevenjarige leeftijd begonnen met biljarten.” Nu is hij 52 en nog lang niet klaar: “Ik ben nooit uitgeleerd met dit spelletje.” Waarom hij juist hier was? Simpel: “Mijn sponsor Eureka heeft hier de tafel geleverd.” En toen de vraag kwam, zei hij: “Dat lijkt me wel leuk. En zodoende is het balletje gaan rollen.”
Van Erp speelde niet één, maar drie partijen tegelijk. Waarom? Omdat het publiek dan niet alleen toekijkt, maar meedoet. “Als de mensen zelf in actie komen, is het toch altijd veel leuker,” zei hij. “Dan krijgen ze ook mee te merken van: hé, wat gebeurt er eigenlijk precies?” En eerlijk is eerlijk: van dichtbij zien hoe iemand driebandt, werkt aanstekelijk.
En nu: bouwen aan een club voor het hele dorp
De ambities zijn groot: meer (jongere) leden, meer vrouwen aan tafel, en een jeugdteam dat er gewoon gaat komen. En tegelijk wil de club een plek zijn waar je niet alleen speelt, maar ook aanschuift voor een praatje. Of zoals Van Mol het samenvatte: “Er is niks fijner dan… kom uit die vereenzaming.” Benieuwd? Binnenlopen kan; een keer meekijken mag altijd. Grote kans dat je blijft hangen.
