Jeugdvakantiewerk Loon op Zand 2026 vrolijk gestart

Onder een vrolijke taartboog met kaarsjes en het opschrift “JVW 2026” stroomden maandagochtend 17 augustus de eerste kinderen het terrein van VV Uno Animo op. Al snel bewogen blauwe, gele, rode en groene shirts door elkaar; ouders zwaaiden nog even bij de poort. Jeugdvakantiewerk Loon op Zand 2026 was begonnen. Meteen was duidelijk waar deze week om draait: samen spelen, bouwen en het dorp beleven.

Een nieuwe thuisbasis, vertrouwd enthousiasme

De laatste week van de zomervakantie staat in Loon op Zand al jaren stevig in de agenda. Van maandag 17 tot en met vrijdag 21 augustus trekken ruim tweehonderd basisschoolkinderen eropuit voor bosspelen, sport, speurtochten, knutselen, bouwen en vooral heel veel plezier. Dit jaar is VV Uno Animo de thuisbasis. Niet vanzelfsprekend, wel praktisch én gastvrij. “We hebben echt een goed honk,” zei bestuurslid Suzanne Mandemakers. “Vanuit hier gaan we op allerlei plekken het dorp in.”

Voor voorzitter Stefanie Toorians is het haar eerste JVW-week in deze rol. Druk? Zeker. Maar vooral enthousiast. “Leuk. Zin in. We doen het samen, Kom maar op,” klonk het kort en krachtig. De nieuwe locatie gaf vooraf spanning — “Gaat alles goed? Hebben we het goed geregeld?” — maar die maakte plaats voor vertrouwen zodra de kinderen de kantine vulden.

Taartboog, toneel en kinderstemmen

De kleurrijke verjaardagstaartboog bij binnenkomst gaf de ochtend iets feestelijks, alsof het hele dorp jarig was. Bij de poort controleerden vrijwilligers de deelnemerskaarten en heetten zij ieder kind welkom. Binnen zat de kantine stampvol. Genummerde bordjes gingen de lucht in, kinderen zochten hun groep en de leiding hield met microfoon en glimlach alles bij elkaar.

Daarna volgde het openingsstuk, met een vrolijk schooldecor op het podium. De kinderen wezen, riepen mee en lieten zich meenemen in het verhaal. “Die ogen daarboven, daar gaan jullie tijdens de tocht naartoe,” klonk het, waarna nieuwsgierige blikken omhoog schoten. Zo begon de week niet met wachten of uitleg alleen, maar met theater, energie en voorpret.

Hutten bouwen: terug naar vroeger

Buiten wachtten pallets, touw, verf en gereedschap. Bij Uno Animo begon het huttenbouwen; voor veel kinderen nog altijd een van de hoogtepunten. Geel en blauw bouwden stevig op de grond, rood en groen mochten hoger de lucht in. Met begeleiding, extra schroeven en EHBO in de buurt, want stoer mag, maar veilig moet.

Stefanie noemde het “een beetje terug naar het jeugdvakantiewerk van vroeger”. En dat was precies wat je zag: kinderen tilden samen zware pallets, overlegden over de volgende plank en keken trots naar hun bouwwerk. Voor wie liever knutselde, stond een tafel klaar met kleurplaten, verf en materialen. Ook daar werd gebouwd, maar dan met fantasie, kleur en kleine handen.

Vrijwilligers als ruggengraat

Dat zo’n ochtend soepel loopt, is geen toeval. Achter de schermen draait een groot team. Er zijn vaste vrijwilligers, ouders die een ochtend of dagdeel helpen, mensen in de keuken, bij materiaal, langs de route en bij de spellen. “Zonder jullie ouders kan de dag niet gedraaid worden,” zei Stefanie tijdens de uitleg. “Wij zijn superblij met jullie inzet.”

Suzanne schatte dat er deze week meer dan honderd vrijwilligers betrokken zijn. “We doen het lekker samen,” zei ze. “Het is niet meer alleen op één veldje; we mogen nu het hele dorp door.” Dat is precies de kracht van JVW: een bestuur dat het hele jaar voorbereidt, lokale partners die plekken openstellen en ouders die bijspringen. Oud-voorzitter Jelske Aussems keek met trots toe. “Het vertrouwen is heel groot,” zei ze. “Ik wens ze een fantastische week.”

Op tocht door Oud Loon

Terwijl bij Uno Animo de eerste hutten groeiden, trokken andere groepen Oud Loon in. Langs bomen, lantaarnpalen en tegelpaden wezen kleine routebordjes de weg: een feesttoeter hier, marshmallows daar. In de wijk werd niet alleen gewandeld, maar gespeeld. Kinderen zochten aanwijzingen in een brandgang, deden spelletjes op straat en stonden in kringetjes voor steen, papier, schaar. Op stoepen verschenen stoepkrijttekeningen; Loon op Zand werd even een groot speelbord.

Onderweg was er ranja bij een bankje en later een warme ontvangst bij De Dorpskamer, waar kinderen in de rij stonden voor limonade. Voor de jongste deelnemers was de route overzichtelijk gehouden. Zulke stops maken de wandeling meer dan een route: ze laten zien hoe voorzieningen en bewoners meebewegen met een kinderweek die door het dorp loopt.

Een cadeautje met aandacht

Een bijzondere halte was dagbesteding en cadeaushop Aandacht & Ambacht. Daar lagen presentjes klaar voor alle deelnemers. Gemaakt met zorg, uitgedeeld met zichtbaar plezier. Het paste prachtig bij de toon van de dag: iedereen draagt iets bij. De een timmert een hut, de ander schenkt limonade, wijst de route, speelt toneel of maakt een cadeautje.

Zo werd de opening van Jeugdvakantiewerk Loon op Zand 2026 meer dan de start van een activiteitenweek. Het was een rondje langs wat een dorp kan zijn als het zich om zijn kinderen heen organiseert: praktisch, vrolijk, soms een beetje improviserend, maar vooral betrokken.

Datum

De foto’s zijn gemaakt op 17 augustus 2026.