Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra.  |
De fotograaf van Loonsfotowerk wilde op een andere plek foto’s maken. Dat was althans het plan. Voor de tweede keer deze week kwam hij niet aan op de plaats die hij in gedachte had. Niet door pech, niet door haast, maar omdat het landschap hem al veel eerder tot stilstand bracht.
Dicht bij zijn woonplaats Loon op Zand zag hij beelden die zich niet lieten uitstellen. Op de ochtend van 14 augustus 2026 werd hij gegrepen hard en tegelijk warm licht. Het maakte schaduwen dieper en gaf gewone details ineens een bijna dwingende aanwezigheid.
Hij stopte met fietsen. Natuurlijk stopte hij. Er zijn ochtenden waarop het licht de keuze maakt voor de onderwerpen. Deze ochtend deed precies dat. Het trok hem weg uit zijn plan en zette hem neer langs het fietspad aan de Bergstraat tussen gras, bladeren, bomen en stille sporen van een zomer die te droog was geweest.
Een plan dat verdween in het licht
Door het lage ochtendlicht werden bladeren doorschijnend, lichtten stengels op en tekenden takken zich scherp af tegen donkere partijen. Het was geen zacht nazomerbeeld. Daarvoor was het licht te fel, te direct, te eerlijk. Juist daardoor kreeg alles spanning.
De fotograaf zag hoe de eerste herfstkleuren zich al meldden, vroeger dan je misschien zou verwachten. Geel aan de randen. Bruin waar het groen had moeten blijven. Bladeren die loskomen en naar beneden dwarrelden, niet als romantisch herfstdecor, maar als teken van vermoeidheid. Sommige bomen laten massaal hun blad vallen. De aanhoudende droogte heeft zichtbaar vat gekregen op het landschap.
Droogte in een gouden ochtend
Dat maakte de ochtend dubbel. De schoonheid was er onmiskenbaar. Goud op grasvelden, vuur in de bladeren, harde lichtvlekken tussen donkere stammen. Maar onder die schoonheid lag iets schrijnends. De herfst lijk niet rustig te naderen; hij wordt vooruitgeduwd door droogte. Wat normaal een langzaam verkleuren is, heeft iets abrupts.
Voor Loonsfotowerk werd het daardoor geen gewone fotoserie van mooi ochtendlicht. Het werd een ontmoeting met een landschap dat tegelijk schitterde en iets prijsgaf. Elke opname droeg die twee kanten in zich: de aantrekkingskracht van het licht en de kwetsbaarheid van wat erin zichtbaar is.
Datum
De foto’s zijn gemaakt op 14 augustus 2026.
