Vind je de foto's van Loonsfotowerk.nl leuk? Steun de site door op de link te klikken en inkopen te doen bij Bol.com. Het kost je geen cent extra. ![]() |
Landpark Assisië in Biezenmortel opende op zondag 13 september de deuren tijdens Pauwelsdag 2026. De fotograaf van Loonsfotowerk kwam na een natte fietstocht vanaf ’t Blauwe Schaap aan op een plek waar zorg, erfgoed, natuur en ontmoeting dicht bij elkaar kwamen.
Pauwelsdag verbindt dorpen, natuur en verhalen
Pauwelsdag 2026 stond in het teken van ontdekken. In het groene gebied tussen Tilburg en de Loonse en Drunense Duinen konden bezoekers wandelen, fietsen, rondkijken en luisteren naar verhalen van mensen die het gebied goed kennen. Ook Landpark Assisië hoorde bij die route. Het past goed bij Landschap Pauwels: een gebied waar mensen wonen, werken, zorgen en samenkomen.
De fotograaf vertrok vanaf ’t Blauwe Schaap en koos voor de fiets. Het weer werkte niet echt mee. Er viel regen en de lucht bleef grijs. Toch maakte juist dat de tocht bijzonder. Langs natte wegen, open velden en groene randen werd duidelijk waarom dit gebied zoveel mensen aanspreekt. Regen op het asfalt, druppels aan bladeren en de geur van nat gras gaven de route een eigen rust.
Aankomst op een bijzonder landpark
Als je Landpark Assisië binnenkomt, merk je meteen dat dit geen gewone locatie is. Het terrein ligt midden in het Brabantse groen en bestaat uit lanen, gebouwen, open ruimtes en stille hoekjes. Sinds 1904 is dit een plek van zorg en samenleven. Wat ooit begon als Huize Assisië, groeide uit tot een landpark waar tegenwoordig nog steeds bewoners wonen en waar Prisma zorg en begeleiding biedt.
Op het terrein staan meerdere rijksmonumenten. Tijdens Open Monumentendag, die dit jaar samenviel met Pauwelsdag, mochten bezoekers daar op verschillende plekken binnenkijken. Dat werd niet afstandelijk of officieel gebracht. Integendeel: bewoners en betrokkenen lieten de gebouwen met zichtbare trots zien. Ze vertelden over plekken waar zij zelf dagelijks langs lopen, werken of samenkomen. Juist daardoor kreeg het erfgoed een menselijk gezicht.
Trots in de kapel
In de kapel stond Elmy Weijtmans. Zij werkt in het historisch archief en organiseert op het terrein de activiteiten rond Open Monumentendag. Met haar bordje op en de kapel als decor stond ze bezoekers te woord. Ze vertelde dat er ieder jaar wordt geprobeerd iets nieuws toe te voegen. Dit jaar was er onder meer aandacht voor Franciscus en konden bezoekers opnieuw kennismaken met plekken die normaal niet zomaar toegankelijk zijn.
De kapel zelf ademt geschiedenis. Niet alleen door de stenen, ramen en beelden, maar vooral door de verhalen die eraan verbonden zijn. Landpark Assisië is gebouwd op een zorgtraditie van de Broeders Penitenten. Zij maakten van het terrein ooit een grotendeels zelfvoorzienende gemeenschap, met een kapel, school, boerderij en werkplaatsen. Tijdens de rondleidingen werd duidelijk dat die geschiedenis nog altijd aanwezig is in het dagelijks leven op het park.
Ondergronds verhaal uit de oorlog
Een van de meest bijzondere onderdelen van het bezoek was de tocht naar de schuilkelder. Die ligt onder het dorpshuis en is alleen tijdens Open Monumentendag open. Gids Jim nam bezoekers mee naar beneden. Het was bukken, goed kijken waar je liep en langzaam afdalen. De ruimte was laag, koel en sober. Juist daardoor kwam het verhaal dichtbij.
In de Tweede Wereldoorlog werd volgens de rondleiding een overlevende van een neergestorte bommenwerper op het terrein verborgen en verzorgd. De piloot moest uit handen van de bezetter blijven. Tussen voorraden en in stilte kreeg hij hier een schuilplek. De angst voor represailles was groot. Jim vertelde het rustig, maar met overtuiging. Voor hem ging het niet alleen over vroeger, maar ook over vrijheid en over waarom zulke plekken bewaard moeten blijven.
Dat raakte de bezoekers. Niet door grote woorden, maar door de eenvoud van de ruimte en de nabijheid van het verhaal. Een schuilkelder onder een gebouw op een zorgterrein in Biezenmortel werd zo een plek waar geschiedenis letterlijk onder de voeten lag.
Lokaal 12: lunchen op een plek met betekenis
Na de rondleiding was er tijd voor lunch bij Lokaal 12. Dat is meer dan een lunchroom op een mooi terrein. Het is ook een locatie voor dagbesteding van Prisma. Bewoners en deelnemers werken er mee in de horeca. Ze ontvangen gasten, helpen in de bediening en dragen bij aan de sfeer. Voor bezoekers is dat prettig merkbaar: je wordt vriendelijk geholpen en voelt dat het hier draait om ontmoeting.
Terwijl de regen met bakken naar beneden kwam, gebruikte de fotograaf er de lunch. Die smaakte goed en de bediening was prima. Dat klinkt eenvoudig, maar het zegt veel. Lokaal 12 laat zien hoe werk, zorg en gastvrijheid samen kunnen gaan zonder dat er veel uitleg nodig is. Mensen doen mee, bezoekers schuiven aan en het oude gebouw krijgt een nieuwe functie.
In Lokaal 12 kwam de fotograaf ook Patrick tegen, een bewoner van het landpark. Hij vertelde dat hij hier graag komt. Volgens hem is het er gezellig en voel je er de oude geschiedenis. Het gebouw was vroeger de gymzaal van de school. Daarvan zijn nog sporen te zien. Een springbok, touwen en oude foto’s aan de muur brengen het verleden subtiel terug in het heden.
Bewoners geven het erfgoed kleur
Wat deze Pauwelsdag op Landpark Assisië vooral bijzonder maakte, was de manier waarop bewoners onderdeel waren van het verhaal. Zij stonden niet aan de zijlijn, maar lieten hun omgeving zien. De rijksmonumenten waren daarmee geen gebouwen waar toevallig publiek naar mocht kijken. Het waren plekken waar bewoners trots op zijn en waar hun eigen leven mee verbonden is.
Ook bij de creatieve activiteit kwam dat terug. Op oude dakpannen van het terrein konden bezoekers tekeningen maken met acrylstiften. Zo kreeg een stuk erfgoed een nieuw leven als herinnering aan de dag. Het paste bij het karakter van Assisië: oude gebouwen blijven alleen levend als mensen er iets mee doen.
Een nat bezoek met een warm verhaal
Aan het einde van het bezoek bleef vooral de combinatie hangen. Buiten was het nat en grijs, maar binnen was er warmte. In de kapel, in de schuilkelder en bij Lokaal 12 werd niet alleen verteld over stenen, jaartallen en monumenten. Er werd verteld over mensen: broeders, bewoners, gidsen, deelnemers aan dagbesteding en bezoekers die de moeite namen om te komen kijken.
Voor Loonsfotowerk was het een bezoek waarin het beeld bijna vanzelf ontstond. Een fietsrit door de regen, een landpark vol geschiedenis, trotse bewoners die bezoekers ontvingen en een lunchroom waar werken en ontmoeten samenkomen. Pauwelsdag 2026 liet op Landpark Assisië zien hoe rijk het landschap tussen Loon op Zand, Udenhout, Biezenmortel en Tilburg is. Niet alleen door de natuur, maar vooral door de mensen die er dagelijks betekenis aan geven.
Datum
De foto’s zijn op 13 september 2026.
